Αγαπήστε τον μικρό Ιησού σαν Γιό σας και Θεό σας

Όλοι μέχρι τώρα γνωρίζαμε τον Ιησού σαν Δάσκαλο. Έτσι τον δεχόμασταν και έτσι τον αγιογραφούσαμε στις Εκκλησίες μας. Πάντα στην Ωραία Πύλη υπάρχει ο Ιησούς με το Ευαγγέλιο να ευλογεί. Πράγματι αυτό έκανε ο Υιός του Θεού, γυρνούσε την Γαλιλαία, την Καπερναούμ, όλη την Παλαιστίνη, όλα τα μέρη για να διδάξει το λόγο του Θεού. Δεν έμενε όμως πολύ σε κάθε μέρος. Έμενε πολύ λίγο.

Αλήθεια, τι τους έλεγε και συγκινούσε τα πλήθη; Τι ήταν εκείνο που τους έλεγε και ήταν αρκετό να το ζήσουν οι άνθρωποι και να είναι ευτυχισμένοι; 

Ιησούς, ο γλυκύς Διδάσκαλος και Λυτρωτής μας

Κάτι το πολύ απλό, ότι ο Θεός Πατέρας μας στον ουρανό μας λατρεύει! Ο καθένας από εμάς είναι το διαλεχτό του κρινάκι! Ο καθένας και η καθεμιά είναι το αγαπημένο του αγοράκι και το αγαπημένο του κοριτσάκι! Ο καθένας από εμάς είναι η ψυχή εκείνη, που έβγαλε από την καρδιά του και την φύτεψε στην μήτρα της γυναικός και γεννηθήκαμε και το μόνο που ζητάει είναι να επιστραφεί αυτή η ψυχή πίσω στην καρδιά του.

Ω, πολυπόθητη ευλογία!

Όλοι οι γονείς έχουν μια ιδιαιτερότητα, θέλουν ότι φτιάχνουν να το δίνουν στα παιδιά τους. Εμείς εδώ στην Ελλάδα το έχουμε έντονο αυτό, ζούμε για τα παιδιά μας. Η χαρά των γονιών είναι τα παιδιά τους! Η δόξα των γονιών είναι τα παιδιά τους! Η ευτυχία των γονιών είναι τα  παιδιά τους! Γι’ αυτά ζουν. Ότι φτιάχνουν θέλουν να τα χαίρονται τα παιδιά τους. Ακόμα και η νομοθεσία το έχει προβλέψει αυτό. Βλέπεις όταν ένας άνθρωπος φεύγει από τη ζωή, δικαιωματικά όλα τα υπάρχοντα του πάνε στα παιδιά του.

Όταν ο Θεός θέλησε να φτιάξει αυτό τον όμορφο κόσμο, κανείς από εμάς δεν είχε φανταστεί την αιτία. Ο Θεός, σαν Πατέρας, έχει τόση λατρευτική αγάπη στον Μονογενή Του Υιό, που ο ίδιος ο Ιησούς θυμάστε τι είπε για τον Πατέρα Του; «Καθώς ηγάπησέ με ο Πατήρ, καγώ ηγάπησα υμάς»(Ιωάν. 15,9). Δηλαδή, με  την ίδια άπειρη αγάπη που Με αγαπά ο Πατέρας Μου αγαπώ και Εγώ εσάς.

Η ευλογημένη σπορά

Η τροφή είναι η βάση της ζωής. Εάν κάποιος δεν έχει να φάει, μπορεί να ζήσει; Όχι. Αν κάποιος δεν έχει να πιεί νερό, μπορεί να ζήσει. Όχι. Η βάση λοιπόν της ζωής είναι η τροφή. Επειδή όμως ο άνθρωπος είναι και ψυχή και σώμα, τότε η τροφή που του δίνεται είναι διπλή, και πνευματική και σωματική. Η πνευματική τροφή είναι ο λόγος του Θεού και η θεία Κοινωνία. Η υλική τροφή είναι όλα αυτά που τρώμε. Η βάση όμως όλων είναι ο καρπός.

Σήμερα είπε ο Θεός μία πολλή ωραία παραβολή:

Κάποιος γεωργός βγήκε έξω στο χωράφι του για να σπείρει. Πήρε λοιπόν το σπόρο και άρχισε και έσπερνε. Στην αρχή έσπειρε πάνω στο δρόμο, πέρασαν όμως οι άνθρωποι από πάνω τσαλαπάτησαν τον σπόρο, τα πουλιά στην συνέχεια τον κατέφαγαν και δεν βλάστησε τίποτα. Μετά έριξε τον σπόρο εκεί που ήταν πολλές πέτρες, επειδή όμως δεν είχε πολύ χώμα και υγρασία, δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί. Μετά έριξε ο γεωργός τον σπόρο εκεί που υπήρχαν πολλά αγκάθια, αλλά αυτά έπνιξαν τον σπόρο και δεν τον άφησαν να μεγαλώσει. Στο τέλος έπεσε ο σπόρος σε πολύ καλό χώμα, που γρήγορα βλάστησε και έβγαλε πολύ καρπό.

Ο χρυσός κανόνας της γαλήνης

Σήμερα το Ευαγγέλιο μιλάει για ένα πολύ σημαντικό θέμα, για τις σχέσεις των ανθρώπων. Ο Θεός ξέρει ότι όλοι εμείς, τα παιδιά Του, πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε πολλά πράγματα, τα οποία έχουν σχέση πολύ με την ειρήνη της ψυχής μας, με την γαλήνη της καρδιάς μας, με την σωστή σχέση μας με τους συνανθρώπους μας.

Τότε ξέρετε τι κάνει; Επεμβαίνει ο Θεός Πατέρας, όπως επεμβαίνετε εσείς στα παιδιά σας. Πόσες φορές δεν επεμβαίνει η μάνα στο παιδί της να το κατευθύνει και του λέει: «Παιδί μου, αυτό να το κάνεις, είναι καλό. Το άλλο μην το κάνεις, είναι κακό». Το ίδιο δεν κάνει και ο πατέρας; Ναι.

Το συμβόλαιο του Σταυρού

Τώρα που θα προσκυνήσετε τον Σταυρό θέλω να ξέρετε κάτι, ότι η προσκύνηση του Σταυρού είναι σαν μία διαθήκη.

Συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, όπως όταν κάνουμε τα συμβόλαια και λέμε ότι με αυτήν μου την υπογραφή μεταφέρω αυτό μου το σπίτι στο παιδί μου. Κάθε υπογραφή για ένα συμβόλαιο είναι πολύ σημαντική, γιατί αλλάζουν κάποια πράγματα.

Τώρα που θα φιλήσετε τον Σταυρό θέλω να ξέρετε, ότι ο Θεός σας ζητάει την καρδιά σας. Ζητάει να νιώσετε τον πόνο Του που είχε σαν Πατέρας, όταν θυσίαζε τον Γιό Του. Θέλει να νιώσετε την πίκρα που είχε, όταν έστελλε τον αθώο Του Γιό και εμείς οι άνθρωποι Τον βασανίσαμε τόσο πολύ, Του βάλαμε το ακάνθινο στεφάνι στο κεφάλι, Τον τρυπήσαμε με την λόγχη στην πλευρά, Του μπήξαμε καρφιά στα χέρια και στα πόδια, για να Τον δούμε ψηλά στον Σταυρό και ακόμα από κάτω ουρλιάζαμε που υπέφερε τόσο πολύ! Πόσο ανόητοι είμαστε εμείς οι άνθρωποι! Τον Υιό του Θεού Τον κάναμε να υποφέρει τόσο πολύ!

Μητρικά μαργαριτάρια

   Πριν έλθει η ώρα να πάρει ο Χριστός την ψυχή της μανούλας Του, ήδη την είχε προετοιμάσει εδώ και πολύ καιρό, ότι πλέον έφθασε η ώρα να έλθει μαζί Του στον ουρανό.

Έπρεπε η Μητέρα Του τώρα να ετοιμαστεί. Αλήθεια, ξέρετε ποια ήταν η ετοιμασία της; Έπρεπε να ετοιμάσει τις αγαπημένες της μαθήτριες, τους αγαπημένους της μαθητές, όσοι ήταν κοντά της, γι’ αυτό που θα συνέβαινε, αλλά και να τους ενίσχυε στην πίστη για το έργο που τώρα ξεκινούσε.

Η Παναγία χάρηκε πάρα πολύ όταν άκουσε από τον Γιό της, ότι ήλθε η στιγμή να κλειστεί μέσα στην αγκαλιά Του σαν βρέφος, όπως κάποτε εκείνη έκλεινε τον Γιό της μέσα στην αγκαλιά της και στην καρδιά της σαν μωρό παιδάκι με πολύ τρυφερότητα και μητρική αγάπη. Μάζεψε λοιπόν τις μαθήτριες της κοντά της.  Εκείνες βέβαια όταν το έμαθαν στενοχωρήθηκαν πάρα πολύ, γιατί έχαναν την μάνα τους. Δεν ήταν η Παναγία μονάχα η μάνα του Κυρίου μας Ιησού, αλλά ήταν μάνα και όλων των χριστιανών! Ήταν μάνα όλων των παιδιών, όλων των κοριτσιών, όλων των αγοριών που είχαν αγαπήσει τον Γιό της!

Τα μυστικά της αγιότητας

Αυτή η εβδομάδα που πέρασε ήταν γεμάτη από γνωστούς μας αγίους και μάρτυρες, από νέους ανθρώπους, όπως είναι ο σήμερα εορταζόμενος, άγιος Παντελεήμων. Χθες γιόρταζε η Παρασκευούλα, την λέω Παρασκευούλα, γιατί και αυτήν αλλά και τον Παντελεήμονα πρέπει να τους αγαπάμε σαν δικά μας αδελφάκια. Ήταν σαν κι εμάς απλοί άνθρωποι. Λίγες μέρες πιο πριν, γιόρταζε η Χριστίνα, η μικρή μας Χριστινούλα. Την περασμένη Τρίτη γιόρταζε η αγία Μαρκέλλα. Όλοι τους ήταν μικρά κορίτσια, μικρά παλικάρια, μικρά παιδιά.

Ο θεϊκός έρωτας οδηγούσε τους αγίους στα μαρτύρια

Αλήθεια, τι ήταν εκείνο που τους οδηγούσε και έφθαναν στο μαρτύριο;

Τι ήταν εκείνο που τους έκανε αγίους, ώστε σήμερα όλοι να δοξάζουμε το Θεό, αλλά και αυτούς να τους ευλαβούμαστε και να τους φωνάζουμε σε βοήθεια;

Τι ήταν εκείνο  που έκανε το Θεό τόσο πολύ να ευλογήσει αυτά τα παιδιά;

Η δόξα του Πατέρα

Μέσα στο Ευαγγέλιο σήμερα είπε ο Χριστός μια ωραία φράση, η οποία απευθύνεται σε όλους, μα πιο συγκεκριμένα στα αγαπημένα Του παιδιά.

«Θέλω, παιδιά Μου, να λάμπετε σαν φως με τα καλά σας έργα και έτσι θα δίνετε την ευκαιρία να δοξάζουν τον ουράνιο Πατέρα σας».

 «Ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς» (Ματθ. 5: 16).

Τι ωραία φράση! Μια ευχή ενός Πατέρα στα παιδιά Του! Μια ευχή ενός γλυκού Πατέρα στους μονάκριβους Του θησαυρούς!

«Πατέρας», μια λέξη με τόσο μεγάλη δύναμη

Αλήθεια, αυτή η λέξη «πατέρας», πόσο ξεχασμένη είναι; Μπορεί να την λέμε τακτικά, μπορεί να την ακούτε πολύ πιο τακτικά, αλλά πόσο ξεχασμένη είναι σαν δύναμη εκ μέρους αυτών που έχουν το προσωνύμιο «πατέρας».

Αγία Κυριακή, το περιστεράκι του ουρανού!

Μπορείτε να φανταστείτε μια τριανταφυλλιά χωρίς τριαντάφυλλα; Όχι. Για φανταστείτε τώρα μια εκκλησία χωρίς παιδιά. Όσο θα υπάρχετε εσείς σαν ηλικιωμένοι, θα υπάρχει αυτή η εκκλησιά, μετά λογικά πρέπει να κλείσει.

Μην νομίζετε ότι τα παιδιά δεν έρχονται στην εκκλησιά, γιατί δεν θέλουν να γνωρίσουν το Θεό ή γιατί δεν θέλουν να αγαπούν το Θεό. Το πρόβλημα βρίσκεται βαθύτερα μέσα στις δικές σας τις καρδιές, στις καρδιές της μάνας και του πατέρα. Όταν η μάνα και ο πατέρας αποκτά στο σπίτι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να του χαρίσει ο Θεός, που είναι το δικό του το παιδί, όλη του η αγωνία μετά είναι μόνο το παιδί του. Γι’ αυτό ξημεροβραδιάζεται στις δουλειές, γι’ αυτό αγωνιά κάθε μέρα δίπλα του στις διάφορες ασθένειες, γι’ αυτό πλάθει όνειρα, για να δει το παιδί του μια μέρα ευτυχισμένο και ευλογημένο.

Θεϊκός έρωτας και ευγένεια ψυχής, ο τρόπος ζωής των Αγίων

Σήμερα πανηγυρίζει όλος ο κόσμος, και ο ουρανός και η γη! Σήμερα είναι από τις πιο μεγάλες γιορτές του ουρανού, γιατί ο Θεός Πατέρας πανηγυρίζει στο ουράνιο Του Βασίλειο με όλα Του τα παιδιά, που Τον αγάπησαν και Τον λάτρεψαν!

Αλλά πανηγυρίζουν ταυτόχρονα και όλοι εκείνοι, που τώρα ακόμα αγωνίζονται εδώ στη γη για να μπουν και αυτοί στην Βασιλεία του ουρανού.  Σήμερα είναι γιορτή του Πατέρα και των παιδιών! Σήμερα επικρατεί τέτοια χαρά, που δεν ξέρω με τι λόγια θα μπορούσε να περιγράψει άνθρωπος, αυτό που νιώθει ο Θεός! Μια Κυριακή ακριβώς μετά την Πεντηκοστή φανερώνει ο Θεός το θέλημα Του, δείχνει τα όνειρα Του και εκφράζει την άπειρη αγάπη και ευσπλαχνία Του.

Ουράνιο Βασίλειο, το υπέρτατο δώρο του Θεού Πατέρα 

στα παιδιά Του!

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η Κυριακή της θεολογίας! Είναι η Κυριακή της Ορθοδοξίας! Γιατί αυτό ήταν το όνειρο του Θεού Πατέρα, να κάνει ένα πανέμορφο Βασίλειο μοναδικό στον ουρανό και εκεί μέσα να βάλει όλα Του τα παιδιά, αυτά που θα Τον αγαπήσουν με την καρδιά τους. Είναι το υπέρτατο δώρο ενός Πατέρα στα παιδιά Του! Είναι ότι πολύτιμο έχει να δώσει ένας Πατέρας στα παιδιά Του!

Το μολυβάκι του Θεού

(Θείο κήρυγμα του π. Ελπιδίου στην Εκκλησία

του Αγίου Γεωργίου στο Κελλάκι Λεμεσού,

όπου συλλειτούργησαν με τον σεβαστό Γέροντα Αιμιλιανό)

Γέροντας Αιμιλιανός: «Είναι χαρά μου που φιλοξενούμε τον π. Ελπίδιο στην Κύπρο μας. Με καλοσύνη πολύ ήλθε να μας κάνει μία θεία Λειτουργία και ένα κήρυγμα. Θα τον παρακαλέσω πάρα πολύ να αυτοσυστηθεί. Είναι καλύτερα νομίζω έτσι, διότι εγώ δεν θα μπορέσω να τον  συστήσω όπως πρέπει».

π. Ελπίδιος: «Πώς να αυτοσυστηθεί κάποιος σ’ έναν Πατέρα που έχει τόσα πολλά παιδιά; Όλοι εσείς και εγώ ανήκουμε σ’ έναν καταπληκτικό Πατέρα, που η αγάπη Του και η μητρική Του λατρεία είναι τόσο μεγάλη, που ξεπερνάει την λατρεία που έχει κάθε μάνα στο μωρό της. Όλοι ξέρουμε πόσο αγαπάει μια μάνα το μωρό της. Ξέρουμε πόσο το λατρεύει, ώστε γι’ αυτό κάνει τα πάντα. Έτσι δεν είναι γυναίκες; Τι κάνει κάθε μάνα για το μωρό της; Τα πάντα. Και το μωρό νιώθει αυτήν την αγάπη, νιώθει αυτήν την στοργή. Το μωρό όταν κοιτάει την μάνα του στα μάτια, είναι όλη του η ζωή. Έτσι ακριβώς είναι.

Είμαστε τα μωρά του Θεού

κι Εκείνος είναι ο Πατέρας και η Μάνα μας!

Κι εγώ λοιπόν είμαι ένα από τα μωρά του Θεού που ανήκω σ’ Εκείνον, που ξέρω ότι αυτός είναι και η Μάνα μου και ο Πατέρας μου, τα πάντα. Τίποτα άλλο στη ζωή δεν μπορεί να χαροποιήσει έναν άνθρωπο, παρά το γεγονός ότι έχει κάποιον που νιώθει ότι τον αγαπάει πολύ και τον λατρεύει.

Για να γίνουμε ψαράδες του Θεού

Το Ευαγγέλιο σήμερα μας μιλάει για μια πολύ όμορφη ιστορία, για ένα ωραίο γεγονός που συνέβηκε στην ζωή των Αποστόλων και του Χριστού.

Λέει το εξής: Στεκόταν ο Ιησούς κοντά στη λίμνη της Γεννησαρέτ. Του άρεσε πάντα του Χριστού να περπατά κοντά στην λιμνοθάλασσα της Γεννησαρέτ. Εκεί ήταν δυο πλοία. Όλη τη νύχτα ο Πέτρος με τους συντρόφους του είχαν πάει για ψάρεμα, δεν έπιασαν όμως τίποτα και ήταν πολύ στεναχωρημένοι. Μάζευαν τα δίχτυα, τα έπλυναν και τα έφτιαξαν για την επομένη φορά.

Τότε ο Ιησούς μπαίνει μέσα σ’ ένα από τα δυο αυτά πλοία. Το πλοίο αυτό ανήκε στον Σίμωνα, στον μετέπειτα Απόστολο Πέτρο. Του είπε τότε ο Ιησούς του Πέτρου να βάλει λίγο πιο μέσα τη βάρκα του και έτσι από εκεί δίδασκε όλους τους όχλους που ήταν στην παραλία και Τον άκουγαν με προσοχή. Όταν σταμάτησε να διδάσκει, λέει στον Σίμωνα-Πέτρο: «Τώρα φέρε την βάρκα σου λίγο πιο μέσα, ρίξε τα δίχτυα και θα πιάσεις ψάρια». Εκείνος με κάποια θλίψη και λύπη Του λέει: «Όλη τη νύχτα ψαρεύαμε και δεν πιάσαμε τίποτα. Όμως εγώ για χατίρι Σου, επειδή Σε εμπιστεύομαι, θα ρίξω τα δίχτυα».

Τα γενέθλια των παιδιών μας

Σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει μια πολύ μεγάλη και ωραία γιορτή, το γενέθλιο της Παναγίας μας. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα μέσα σ’ ένα σπίτι, μέσα σε μία οικογένεια, από την ημέρα εκείνη που η γυναίκα θα ετοιμαστεί να γεννήσει το παιδί της. Η χαρά της είναι μεγάλη! Η ευτυχία των γονιών είναι μεγάλη! Ο πατέρας, η μάνα, όλοι βρίσκονται πραγματικά σε μια ευχάριστη διέγερση. Η καρδιά τους δονείται από χαρά. Είναι η ώρα εκείνη που θα γεμίσει το σπίτι τους από τα κλάματα ενός παιδιού και από την παρουσία ενός μικρού αγγέλου.

Η Θεοτόκος στο Βασίλειο του ουρανού

  Ποτέ μα ποτέ δεν έγινε τόση χαρά στον ουρανό, όσο τέτοια μέρα. Ποτέ όμως δεν έγινε και τέτοια θλίψη στη γη, όσο τέτοια μέρα. Στη γη γεμάτα θλίψη είναι τα μάτια των Αποστόλων. Γεμάτες πίκρα είναι οι καρδιές όλων εκείνων που αγάπησαν τον Ιησού και Τον ακολούθησαν. Γεμάτοι αγωνία είναι όλοι εκείνοι, που είχαν αυτήν την υπερευλογημένη γυναίκα, την Μαριάμ, σαν Μάνα δικιά τους, σαν δασκάλα δικιά τους, σαν οδηγό δικό τους προς τον ουρανό.

Στον ουρανό όμως αντίθετα, τέτοιο πανηγύρι δεν ξανάγινε ποτέ! Ποτέ μα ποτέ δεν γνώρισε ο ουρανός τέτοια λαμπρότητα και τέτοια προετοιμασία. Οι Προφήτες, όλοι οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης, όλοι οι Άγγελοι των ουρανών, όλες οι ταξιαρχίες των Αγγελικών δυνάμεων και σ’ όλες τις ψυχές, μπορούσες να δεις τις καρδιές τους να πάλλονται από αγωνία και από χαρά γι’ αυτό που θα γινόταν σήμερα.

Το χαρμόσυνο μήνυμα του αγγέλου στην Θεοτόκο,

για την είσοδο της στο Βασίλειο του ουρανού

Αλήθεια τι περίμεναν όλοι αυτοί στον ουρανό και τι έκαναν αυτοί στη γη; Στη γη άγγελος Κυρίου επισκέφτηκε την Μαριάμ, την Μητέρα του Κυρίου μας, του Ιησού, και της είπε ότι ο Υιός σου ανυπομονεί να σε πάρει στην αγκαλιά Του στον ουρανό και να σε οδηγήσει στα ουράνια σκηνώματα, στο ουράνιο Βασίλειο του Πατέρα! Η καρδιά της, όταν το άκουσε αυτό από τον άγγελο, χτυπούσε τόσο γοργά, τόσο γλυκά, τόσο τρυφερά, πήγαινε να σπάσει! Γιατί δεν ήταν μια απλή καρδιά, που είχε μια απλή αγωνία να βρεθεί κοντά στο Γιό της, αλλά ήταν μια καρδιά που συνέχεια χτυπούσε από θεϊκό έρωτα για τον ουράνιο της Πατέρα.

Πέτρος και Παύλος, οι ηλιαχτίδες του Θεού

Θα τολμήσω σήμερα να μπω στην καρδιά του Θεού και να βγάλω δυο γλυκές προσωπικότητες, δυο γλυκά παλικάρια, δυο γλυκά πολυαγαπημένα αγόρια του Θεού, που Tον δόξασαν, που Tον αγάπησαν, που Tον λάτρεψαν, αλλά που και ο Θεός δεν έπαψε ποτέ να δείχνει την εύνοια Tου σ’ αυτά τα δύο εξαίρετα παλικάρια. Είναι αυτά τα παλικάρια, που σ’ αυτήν τη γη σαν κρίνα ευωδίαζαν και σαν αετοί πέταξαν ψηλά στον ουρανό. Σαν φωτοβολίδες έσπειραν τον λόγο του Θεού στις ψυχές των ανθρώπων.

Όμως εκείνο που χαρακτήριζε την καρδιά τους ήταν ο μεγάλος θεϊκός έρωτας που είχαν μέσα τους γι’ Αυτόν. Είναι αυτό που έκανε τον Θεό Πατέρα, όχι απλά να τους βάλει στην αγκαλιά Του, αλλά να τους κλείσει πολύ βαθιά μέσα στην καρδιά Του. Εκεί που θέλει να βάλει τον καθένα από όλους εμάς, γιατί όλοι μας είμαστε δικά Του παιδιά, δικά Του σπλάχνα!

Οι πρωτοκορυφαίοι απόστολοι Πέτρος και Παύλος,

μας δείχνουν τον δρόμο για να επιστρέψουμε

στην καρδιά του Θεού Πατέρα

Όμως αυτά τα παιδιά μας δείχνουν και το δρόμο πως να πάμε, όχι απλώς στην αγκαλιά του Θεού, γιατί στην αγκαλιά Του βρίσκονται όλα Του τα παιδιά, όλα τα σπλάχνα του Θεού, εκτός από μερικά που θέλουν να μένουν έξω από την αγκαλιά Του. Ο Θεός σέβεται το αυτεξούσιο και τους αφήνει εκεί μέχρι να ανακαλύψουν τη ζεστή Του αγκαλιά. Μας δείχνουν λοιπόν τον τρόπο πώς να μπούμε στα βάθη της καρδιάς Του, εκεί που βάζει εκείνους που Τον λάτρεψαν, που Τον αγάπησαν, που θεϊκά Τον ερωτεύθηκαν.

Ουράνια μηνύματα στην Ανάληψη του Κυρίου μας

Η ημέρα της Αναλήψεως είναι μια πολύ μεγάλη ημέρα, για μια φοβερή υπόσχεση που δίνει ο Θεός μέσα από τον Γιό Του σε όλους τους ανθρώπους, σε όλα τα σπλάχνα Του. Είναι τόσο φοβερή και τόσο μεγάλη, που εάν ξέραμε την αξία της, όλοι θα ήμασταν στις Εκκλησίες για να απολαύσουμε το μεγαλείο της διδασκαλίας.

Λέει μέσα το Ευαγγέλιο σήμερα το εξής: «Τω καιρώ εκείνω αναστάς ο Ιησούς εκ νεκρών, έστη εν μέσω αυτών και λέγει αυτοίς· Ειρήνη υμίν· πτοηθέντες δε και έμφοβοι γενόμενοι εδόκουν πνεύμα θεωρείν και είπεν αυτοίς· Τι τεταραγμένοι εστέ, και διατί διαλογισμοί αναβαίνουσιν εν ταις καρδίαις υμών; Ίδετε τας χείρας μου και τους πόδας μου, ότι αυτός εγώ ειμί· ψηλαφήσατε και ίδετε, ότι πνεύμα, σάρκα και οστέα ουκ έχει καθώς εμέ θεωρείτε έχοντα. Και τούτο ειπών επέδειξεν αυτοίς τας χείρας και τους πόδας. Έτι δε απιστούντων αυτών από της χαράς και θαυμαζόντων είπεν αυτοίς· Έχετέ τι βρώσιμον ενθάδε; οι δε επέδωκαν αυτώ ιχθύος οπτού μέρος και από μελισσίου κηρίου, και λαβών αυτών έφαγεν»(Ιωαν. ΚΔ’, 36-43).

Η Βάπτιση του Ιησού

Εκείνη την ημέρα, που θα γινόταν το πιο σημαντικό γεγονός στην έναρξη του μεγάλου έργου του Σωτήρα μας, είδε η μητέρα του Ιησού τον Γιό της πολύ χαρούμενο. Τον είδε να λάμπει ολόκληρος από χαρά και έλαμπε και εκείνη από χαρά.

Κάθε μητέρα χαίρεται με τη χαρά του γιού της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε, γιατί όλη εκείνη την ημέρα και την νύχτα την πέρασε ο μονογενής πολυαγαπημένος της Γιός γονατιστός, προσευχόμενος στον ουράνιό του Πατέρα. Και εκείνη προσευχόταν δίπλα του. Ποτέ δεν Τον άφηνε από την προσευχή της. Η χαρά της ήταν πάντα να προσεύχεται με τον Γιό της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε στη ζωή του, αλλά η ευγένεια της ψυχής της δεν την άφηνε από περιέργεια να ρωτήσει. Το μόνο που έβλεπε ήταν τον Γιό της να λάμπει και η καρδιά του να προδίδει την χαρά της ζωής του.  

Το θαύμα των Χριστουγέννων

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε την γέννηση του Ιησού. Για πολλούς θα είναι μία απλή επανάληψη ενός γεγονότος. Γι’ άλλους όμως θα είναι κάτι το πολύ ουσιαστικό, γιατί θα γεννηθεί μέσα στην καρδιά τους.

Άλλοι άνθρωποι θα δεχτούν με ασπλαχνία την ευσπλαχνία του Θεού. Κάποιοι άλλοι όμως θα την δεχτούν με πολύ στοργικότητα.

Όλοι θα μιλήσουν για ένα θαύμα, πως ο Θεός έγινε άνθρωπος. Όμως πολύ ελάχιστοι θα μιλήσουν για το μεγαλύτερο θαύμα. Ξέρετε ποιο είναι αυτό; Ο καθένας από εμάς να αγαπήσει αυτόν τον Θεό, σαν Γιό του και Θεό του!

Όσο μεγάλο θαύμα είναι να γίνει ο Θεός άνθρωπος, άλλο τόσο μεγάλο θαύμα είναι να αγαπήσει ο άνθρωπος μέσα στην καρδιά του, σαν μωρό δικό του, τον Γιο του Θεού! Και όλοι θα λένε: «Πω! Πω! Τι μεγάλο θαύμα!»

Ζητείστε το Άγιό Μου Πνεύμα και γίνετε Απόστολοί Μου

Θα τολμήσω σήμερα να μπω στην καρδιά του Θεού και να βγάλω δυο γλυκές προσωπικότητες, δυο γλυκά παλικάρια, δυο γλυκά πολυαγαπημένα αγόρια του Θεού, που Tον δόξασαν, που Tον αγάπησαν, που Tον λάτρεψαν, αλλά που και ο Θεός δεν έπαψε ποτέ να δείχνει την εύνοια Tου σ’ αυτά τα δύο εξαίρετα παλικάρια. Είναι αυτά τα παλικάρια, που σ’ αυτήν τη γη σαν κρίνα ευωδίαζαν και σαν αετοί πέταξαν ψηλά στον ουρανό. Σαν φωτοβολίδες έσπειραν τον λόγο του Θεού στις ψυχές των ανθρώπων.

Η Μάνα της καρδιάς μας

Σήμερα πανηγυρίζει ο ουρανός! Γίνεται μεγάλο πανηγύρι! Όλες οι αγγελικές δυνάμεις πανηγυρίζουν και εορτάζουν την Αρχηγό των αγγελικών δυνάμεων! O ουράνιος Πατέρας πανηγυρίζει για την Βασίλισσα Του! Ο μονογενής Υιός γιορτάζει σήμερα και πανηγυρίζει για την πιο γλυκιά Μάνα του κόσμου, για τη δικιά Του Μάνα! Και όλος ο κόσμος σήμερα πανηγυρίζει για την μεγάλη Μεσίτρια! Γι’ Αυτήν που άνοιξε τις πύλες του παραδείσου και έκλεισε τις πύλες του Άδη!

Σήμερα θορυβούνται οι δαίμονες γιατί ήλθε ο μεγάλος πολέμαρχος, που τους διώχνει μακριά, σώζει τις εικόνες του Θεού και βγάζει τις χαμένες ψυχές μέσα από τις φθονερές αγκαλιές τους! Σήμερα οι δαίμονες φρίττουν και οι ουρανοί πανηγυρίζουν!

Σήμερα γιορτάζουμε την Μάνα όλων μας!

Αλλά ποια γιορτάζει σήμερα; Η Βασίλισσα των ουρανών ή η Μάνα του ουρανού και της γης; Πιστέψτε με σήμερα πιο πολύ γιορτάζουμε την Μάνα όλων μας! Την Μάνα Του γιορτάζει ο Θεός. Την Μάνα τους γιορτάζουν οι άγγελοι. Την Μάνα τους γιορτάζουν οι Άγιοι και οι Αγίες μας. Την Μάνα τους γιορτάζει όλος ο κόσμος.