Οι σωστοί εξομολόγοι

 Ομιλία πατρός Ελπιδίου

Ερμηνεύοντας τον Γ΄ παγκόσμιο πόλεμο

 Ομιλία πατρός Ελπιδίου

Ο θρόνος του Θεού και ο θρόνος του διαβόλου

 Ομιλία πατρός Ελπιδίου

Το μεγαλείο της ευσπλαχνίας (ηχητικό)

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Κυριακή του Ασώτου 2013)

Το μεγαλείο της ευσπλαχνίας

         Σήμερα το Ευαγγέλιο μας θυμίζει λίγο τον εαυτό μας. Μας θυμίζει λίγο το τι είμαστε και εμείς και το τι κάνουμε. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα ένας πατέρας να έχει παιδιά, είτε κόρες, είτε αγόρια. Είναι μεγάλη η χαρά του γονιού! Γεμίζει το σπίτι με την χαρά των παιδιών! Σπίτι που δεν έχει παιδί, είναι ευτυχισμένο; Τι λέτε εσείς; Δυστυχία επικρατεί. Σπίτι που δεν έχει παιδί είναι άχαρο. Καρδιά πατέρα που δεν νιώθει μέσα του τα παιδιά του είναι πληγωμένη.

Η παραβολή του άσωτου υιού

            Κάποτε λοιπόν υπήρχε ένας πατέρας που είχε δυο αγοράκια. Τα λάτρευε και τα αγαπούσε. Ήταν τα αγοράκια του! Ήταν η χαρά του!  Μεγάλωσαν όμως  και άρχισαν σιγά-σιγά τις προσωπικές τους απαιτήσεις. Το ένα από αυτά μάλιστα, το μικρότερο, μια μέρα πήγε στον πατέρα του και είπε: «Πατέρα, όμορφα είναι και εδώ στο σπίτι μας, αλλά εγώ θέλω να κάνω τη ζωή μου. Θέλω να χαρώ τη ζωή μου!» 

Με πιστεύει αληθινά αυτός που Με εμπιστεύεται

          

        Ρώτησε κάποτε ένας δάσκαλος του νόμου τον Χριστό, ποια είναι η μεγαλύτερη εντολή.

            Είναι γεγονός ότι ο καθένας μας ψάχνει την τελειότητα.

         Ο καθένας μας θέλει να δει ποιο είναι το πιο σωστό, ποιο είναι αυτό που θέλει ο Θεός. Γι’ αυτό και όλοι μας αναρωτιόμαστε: “Άραγε αυτό που κάνω είναι το σωστό; Αυτό που σκέπτομαι είναι αληθινό”;

          Αυτό είναι το ερώτημα που πάντα υπάρχει στην καρδιά ενός ανθρώπου, που αγαπά κάποιον. 

             Μια γυναίκα που αγαπά τον άντρα της το ίδιο ρωτάει: «Άντρα μου, σ’ αρέσει αυτό που κάνω; Το θέλεις»;

Οι 3 ναοί του Θεού

Η Υπαπαντή του Κύριου

      

        Η γιορτή της Υπαπαντής είναι μια πολύ ξεχασμένη γιορτή. Δεν της δόθηκε η πρέπουσα τιμή. Ξέρετε τι έγινε εκείνη την ημέρα; Αυτό που κι εσείς κάνετε στα μωρά σας. Εσείς μετά από σαράντα μέρες, όταν γεννάτε τα παιδιά σας, τι κάνατε; Πηγαίνετε στην Εκκλησία και ο παπάς εκεί ευλογεί και την μάνα και το παιδί. Και τι άλλο κάνει; Κρατάει το παιδί στα χέρια του και αν είναι αγοράκι το βάζει και μέσα στο ιερό. Αν είναι κοριτσάκι, το φέρνει μέχρι εδώ μπροστά στην ωραία πύλη, φιλάει τις εικόνες και αφιερώνει το παιδί στο Θεό. Αυτή είναι η πανάρχαια συνήθεια.

Και η Παναγία το ίδιο έκανε με τον Γιό της, τον Ιησού. Όταν πέρασαν σαράντα ημέρες τότε, πήγε μαζί με τον Ιωσήφ στον ναό, να αφιερώσουν το παιδί τους στο Θεό. Εκείνη την ημέρα, συνέβησαν τα πιο γλυκά και ωραία πράγματα τα οποία κανείς μας δεν γνωρίζει. Μόνο ο Ιησούς τα ξέρει, που ενώ ήταν μικρό Βρέφος σαράντα ημερών, ήταν όμως και Θεός, ένα με τον Πατέρα Του. Τι χαρά είχε εκείνη την ημέρα το θείο Βρέφος Ιησούς! Πολλές φορές έχετε δει τα παιδιά σας να χαίρονται παράξενα, να κουνούν τα χεράκια τους και να χαμογελάνε. Έχουν μια χαρά και αναλογίζεστε πολλές φορές, τι να συμβαίνει άραγε, τι να σκέφτεται το παιδί τώρα, τι νιώθει και κάνει όλη αυτή την χαρά;

Μακάριος ο άνθρωπος εκείνος, στον οποίο ο Θεός ετοίμασε τον δρόμο της ευτυχίας του

 Επικήδειος λόγος πατρός Ελπιδίου κατά την εξόδιο ακολουθία του πατέρα του

Σήμερα, πατέρα μου, ζεις ένα όνειρο. Ένα όνειρο που δεν πίστευες, ότι θα μπορούσε να είναι πραγματικότητα. Ένα όνειρο γλυκό, γιατί μέχρι χθες ζούσες τον πόνο, σήμερα ζεις τη χαρά! Μέχρι χθες ζούσες την δοκιμασία, την θλίψη, την αγωνία, σήμερα ζεις την ευτυχία! Μέχρι χθες δεν μπορούσες να πιστέψεις, ότι ο Θεός είναι Μάνα και σήμερα αυτή η Μάνα σε κρατά στην αγκαλιά της! Μέχρι χθες δεν μπορούσες να πιστέψεις, ότι υπάρχει τόση χαρά στον ουρανό και σήμερα την απολαμβάνεις! Μέχρι χθες κειτόσουν σε ένα απλό, ταπεινό κρεβατάκι, κάτω από τον πόνο της αρρώστιας σου, σήμερα όμως απολαμβάνεις την δόξα του ουράνιου παλατιού, που Εκείνος έχει προετοιμάσει!

Σήμερα σ’ εσένα αποκαλύπτεται η πραγματικότητα αυτού που ψάλλαμε πριν από λίγο: «Μακαρία η οδός…». Ευτυχισμένος είναι ο δρόμος σου, γιατί σήμερα πορεύεσαι τον δρόμο εκείνο, που θα σε φέρει στον τόπο της ανάπαυσής σου. Και ο τόπος της ανάπαυσής σου δεν είναι κανένας άλλος, από τον κοινό τόπο ανάπαυσης όλων των πιστών ανθρώπων.

Μακάριος ο άνθρωπος εκείνος, στον οποίο ο Θεός ετοίμασε τον δρόμο της ευτυχίας του

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Η πεντάκτινη δύναμη των Χριστιανών

Σήμερα θέλω να σας μιλήσω για την πεντάκτινη δύναμη των Χριστιανών, που πηγάζει μέσα από την ίδια τη ζωή του Χριστού και συγκεκριμένα μέσα από την όλη πορεία της ζωής Του, από την Γέννηση, μέχρι την Ανάστασή Του.

Η πρώτη δύναμη:

Λέει ο Ιησούς:

 «Αγαπήστε Με σαν Βρέφος, που ζητάει να μπει στου καθενός σας την ψυχή. Θέλω όπως Με αγάπησε η Μητέρα Μου Μαριάμ και ο θετός Μου πατέρας Ιωσήφ να Με αγαπήσετε κι εσείς. Θέλω όπως φώναζα εκείνους «Μαμά! Μπαμπά!», να φωνάζω κι εσάς».

Αυτή θα είναι η πρώτη σας δύναμη, παιδιά Μου».

Που να το φανταστεί αυτό κανείς, πως ο Θεός θα μπορούσε να φωνάξει μέσα από το στόμα του Γιού Του, του μικρού Ιησού, αυτές τις πιο γλυκές λέξεις, που υπάρχουν στη γη «Μαμά! Μπαμπά!» και να θέλει πάντα με ανοιχτές τις αγκάλες να τρέχει μέσα σε γλυκές αγκαλιές, που θα Τον κλείνουν στοργικά στην καρδιά τους και θα θελήσουν να Τον κάνουν Βασιλιά τους! Αυτή είναι η πρώτη σας δύναμη.

Ελάτε λοιπόν στη Βηθλεέμ σαν μικρό παιδί, σαν μικρό τσοπανόπουλο, σαν μικρή τσοπάνισσα και πάρτε Τον στα χέρια και σφίξτε Τον τρυφερά στην αγκαλιά σας.  

Η βάπτιση του Ιησού (ηχητικό)

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Φώτα 2013)

Η Βάπτιση του Ιησού

Εκείνη την ημέρα, που θα γινόταν το πιο σημαντικό γεγονός στην έναρξη του μεγάλου έργου του Σωτήρα μας, είδε η μητέρα του Ιησού τον Γιό της πολύ χαρούμενο. Τον είδε να λάμπει ολόκληρος από χαρά και έλαμπε και εκείνη από χαρά.

Κάθε μητέρα χαίρεται με τη χαρά του γιού της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε, γιατί όλη εκείνη την ημέρα και την νύχτα την πέρασε ο μονογενής πολυαγαπημένος της Γιός γονατιστός, προσευχόμενος στον ουράνιό του Πατέρα. Και εκείνη προσευχόταν δίπλα του. Ποτέ δεν Τον άφηνε από την προσευχή της. Η χαρά της ήταν πάντα να προσεύχεται με τον Γιό της. Καταλάβαινε ότι κάτι πολύ σημαντικό θα γινότανε στη ζωή του, αλλά η ευγένεια της ψυχής της δεν την άφηνε από περιέργεια να ρωτήσει. Το μόνο που έβλεπε ήταν τον Γιό της να λάμπει και η καρδιά του να προδίδει την χαρά της ζωής του.  

Το θαύμα των Χριστουγέννων (ηχητικό)

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Κυριακή προ Χριστουγέννων 2012)

Το θαύμα των Χριστουγέννων

Σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε την γέννηση του Ιησού. Για πολλούς θα είναι μία απλή επανάληψη ενός γεγονότος. Γι’ άλλους όμως θα είναι κάτι το πολύ ουσιαστικό, γιατί θα γεννηθεί μέσα στην καρδιά τους.

Άλλοι άνθρωποι θα δεχτούν με ασπλαχνία την ευσπλαχνία του Θεού. Κάποιοι άλλοι όμως θα την δεχτούν με πολύ στοργικότητα.

Όλοι θα μιλήσουν για ένα θαύμα, πως ο Θεός έγινε άνθρωπος. Όμως πολύ ελάχιστοι θα μιλήσουν για το μεγαλύτερο θαύμα. Ξέρετε ποιο είναι αυτό; Ο καθένας από εμάς να αγαπήσει αυτόν τον Θεό, σαν Γιό του και Θεό του!

Όσο μεγάλο θαύμα είναι να γίνει ο Θεός άνθρωπος, άλλο τόσο μεγάλο θαύμα είναι να αγαπήσει ο άνθρωπος μέσα στην καρδιά του, σαν μωρό δικό του, τον Γιο του Θεού! Και όλοι θα λένε: «Πω! Πω! Τι μεγάλο θαύμα!»

Το μεγαλείο της πνευματικής συζυγίας

       Ποια είναι η μεγαλύτερη χαρά εσάς των γονιών, όταν δείτε ότι τα παιδιά σας μεγαλώσανε; Δεν είναι η ευτυχισμένη εκείνη στιγμή που τα παντρεύετε; Δείτε πόσες όμορφες στιγμές περνάτε με τα παιδιά σας: Την ημέρα της γέννησης τους. Μετά τα πάτε στο σχολείο και χαίρεστε με κάποια βραβεία που παίρνουν. Επίσης απολαμβάνετε τις διακοπές και τις εκδρομές που έχετε περάσει μαζί. Υπάρχουν πραγματικά χίλιες δυο εκδηλώσεις χαράς στη ζωή ανάμεσα σε σας και στα παιδιά σας.

Υπάρχει όμως μία εκδήλωση που αφήνει ανεξίτηλη σφραγίδα στη ζωή σας. Είναι η ώρα που με πολύ χαρά θα συνοδεύσετε το παιδί σας στην Εκκλησία για να το παντρέψετε. Ή μήπως είναι λάθος; Δείτε λοιπόν τι χαρές κάνουν οι άνθρωποι στο γάμο του παιδιού τους! Πράγματι είναι μεγάλη χαρά, λάμπουν τα πρόσωπα όλων! Πολλές φορές μάλιστα αυτή η χαρά συνοδεύεται και με δάκρυα χαράς.

Το μεγαλείο της πνευματικής συζυγίας

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Πριν το άνοιγμα της 7ης σφραγίδας

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Πριν το άνοιγμα της έβδομης σφραγίδας

                Και τώρα σε όλο τον κόσμο σε πολλούς απλούς ανθρώπους ο Θεός αποκαλύπτεται και λέει το θέλημά Του. Με απλά λόγια τους φανερώνει, τι πρέπει να κάνουν τα παιδιά Του, για να είναι έτοιμα σε αυτό που ο Εωσφόρος ετοιμάζει. Κάποιοι αυτά τα πιστεύουν και κάποιοι άλλοι δεν τα πιστεύουν. Ας μην τα πιστεύουν οι άπιστοι. Τα πιστεύουν όμως τα παιδιά του Θεού. Εξάλλου ο Θεός, όλους μας θέλει δικά Του παιδιά. Όλους μας αγαπάει και μας λατρεύει. Αλλά λίγοι άνθρωποι όμως Τον πιστεύουν και Τον αγαπούν σαν Πατέρα τους, σαν Μητέρα τους, σαν Φίλο, σαν Αδελφό τους, σαν το παν γι’ αυτούς.
Ο κάθε πατέρας όταν δει ότι κάποιο κακό έρχεται στο σπίτι του ή στα παιδιά του, παίρνει τα μέτρα του. Προετοιμάζει το σπίτι, προετοιμάζει τα παιδιά του!

Λέει ο Θεός: «Αυτοί που Με αναγνωρίζουν σαν Πατέρα τους, αυτοί που ξέρουν ότι Εγώ σαν Μητέρα αγαπώ όλα Μου τα σπλάχνα και θέλω να τα κρατώ μέσα στην αγκαλιά Μου σαν μωρά, αυτοί θα ακούσουν την φωνή Μου και θα καταλάβουν τα λόγια Μου. Αυτοί όμως που δεν θέλουν να Με δεχτούν σαν Πατέρα τους, όχι απλώς θα δυσκολευτούν να τα πιστέψουν, αλλά θα τα απορρίψουν κιόλας. Κι όμως Εγώ κατά διαστήματα έστελνα πάντα τους κήρυκές Μου, τους Προφήτες Μου, έστελνα τους δικούς Μου ανθρώπους, τα απλά παιδιά Μου, που μιλούσαν στα παιδιά Μου και τους έλεγαν το θέλημά Μου. 

Οι 2 πόλεμοι πριν από τα έσχατα

Όταν κανείς είναι ασφαλισμένος μέσα στο σπίτι του πατέρα του και φαγητό έχει και ποτό έχει και ύπνο έχει, γιατί βρίσκεται κάτω από την προστασία και την θαλπωρή της οικογενειακής αγάπης. Όταν όμως ένα παιδί βγει έξω από το σπίτι και αρχίζει μοναχό του να κάνει την δική του ζωή, προσπαθώντας μόνο του να επιβιώσει, χωρίς δουλειά, χωρίς σπίτι, χωρίς την ζεστή μητρική αγκαλιά και την οικογενειακή θαλπωρή, νομίζετε ότι θα τα βρει όλα ρόδινα μπροστά του; Ή θα είναι δύσκολα και βασανιστικά; Εσείς τι λέτε; Θα είναι πολύ δύσκολα.

Η απομάκρυνση από την αγκαλιά του Θεού Πατέρα και

η υπερβολική πλεονεξία, οδήγησαν την Ελλάδα στην χρεωκοπία

Αυτό ακριβώς έχει γίνει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα μας. Οι Χριστιανοί εδώ στην πατρίδα μας εγκατέλειψαν το σπίτι του Θεού, την αγκαλιά Του, την καρδιά Του και αποφάσισαν μόνοι τους να χαράξουν την πορεία τους λέγοντας: «Βαρεθήκαμε πια αυτή την αγκαλιά! Τώρα θέλουμε μόνοι μας να αυτοδημιουργηθούμε!». Λες και ένα καλός Πατέρας δεν αφήνει το παιδί Του να αυτοδημιουργηθεί. Κι έτσι έφυγαν από εκεί, από το σπίτι του Θεού και την αγκαλιά και την καρδιά Του, και άρχισαν μόνοι τους, μέσα στην πλεονεξία τους, να φτιάχνουν χίλια δυο πραγματάκια.

Οι 2 πόλεμοι πριν από τα έσχατα

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Από τον επόμενο Πάπα όλα θα ξεκινήσουν

Ομιλία Πατρός Ελπιδίου

Αναζητείστε τον Θεό, όπως τα μωρά την μαμά τους

              

             Ποια είναι η πιο  μεγάλη δύναμη, που ενώνει όλους τους ανθρώπους και τους κάνει να έχουν αξία και τους δίνει νόημα στη ζωή;

Ποια είναι αυτή η μεγάλη δύναμη, που κάνει έναν άνθρωπο να μπαίνει μέσα στην αγκαλιά του Θεού;

Ποια είναι αυτή η μεγάλη δύναμη, που κάνει έναν Θεό να θέλει να υποφέρει για το παιδί Του;

Τι είναι εκείνο που κάνει τελικά έναν άνθρωπο να πιστεύει ότι αξίζει να ζει;

Ποια είναι η δύναμη αυτή, που κάνει σταθεροποιητικά δυο ανθρώπους να γίνονται ένα;

Τι νομίζετε εσείς;

Η αγάπη!

Πράγματι η αγάπη είναι η δύναμη αυτή.

Αναζητήστε τον Θεό, όπως τα μωρά την μαμά τους

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Η δύναμη των Χριστιανών στα έσχατα

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Η δύναμη των Χριστιανών στα έσχατα

Είναι μια περίοδος που σε πολλά μέρη του κόσμου γίνονται ανεμοστρόβιλοι, θύελλες, φοβερές κακοκαιρίες και τόσα άλλα παράξενα φυσικά φαινόμενα. Τα βλέπετε εξάλλου στην τηλεόραση. Μου έκαναν εντύπωση δυο εικόνες που είδα τελευταία: Η πρώτη ήταν από έναν δυνατό ανεμοστρόβιλο και η άλλη από μια φοβερή κακοκαιρία. Δεν ξέρω με πόσα μποφόρ έτρεχε ο άνεμος. Θυμάμαι όμως ότι στις ειδήσεις έλεγαν, ότι στο πέρασμα αυτού του ανεμοστρόβιλου υπήρχε ένα πολύ ωραίο σπίτι που ήταν ξύλινο και ο ανεμοστρόβιλος τα διέλυσε όλα. Παρέσυρε τους πάντες και τα πάντα, ακόμα και την οικογένεια που ήταν μέσα. Βλέπετε είχαν κτίσει το σπίτι τους με ξύλα. Σ' ένα άλλο όμως πέτρινο σπίτι, που βρισκόταν δίπλα ακριβώς από το ξύλινο, ο ανεμοστρόβιλος προξένησε πολύ ελάχιστες ζημιές, κυρίως πάνω στην ταράτσα του σπιτιού και σε κάποια  δέντρα που ήταν μπροστά από το σπίτι.

Αυτό το γεγονός μου έκανε φοβερή εντύπωση, γιατί αυτό ακριβώς λέει και ο Θεός σε μας: «Όσοι από σας χτίζετε το σπίτι της ψυχής σας με την πέτρα της πίστης, να ξέρετε αυτό θα αντέξει σε όλα αυτά που έρχονται στα έσχατα χρόνια. Αλλά όσοι χτίζουνε τα σπίτια των ψυχών τους επιπόλαια, πρόχειρα, μόνο με απλά ξύλα, αυτά πολύ γρήγορα θα πέσουν. Και δεν είναι ότι απλά θα πέσουν, αλλά θα καταστραφεί όλη τους η περιουσία που είχαν μέσα. Θα παρασύρει τα πάντα ο ανεμοστρόβιλος!»

Γαλήνη, η ευτυχία της ψυχής

       Ο άνθρωπος, επειδή είναι σώμα και ψυχή, έχει ανάγκη πάρα πολλά πράγματα. Επειδή το σώμα αγωνίζεται πιο πολύ σ' αυτή τη γη, φαίνεται να έχει ανάγκη από πολλά υλικά πράγματα, για να μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος λίγο χαρούμενος, λίγο ικανοποιημένος, λίγο γαλήνιος. Όταν δεν έχεις το ψωμί σου, υποφέρει το στομάχι, θολώνει το μυαλό. Όταν δεν έχεις μια καλή δουλίτσα, όταν δεν έχεις καλό σύντροφο, πως θα περάσεις;

Όταν όμως έχεις ένα καλό σύντροφο, δέχεσαι την αγάπη του, την προστασία του, νιώθεις τη χαρά που έρχεσαι στο σπίτι και υπάρχει ένας άνθρωπος που σε περιμένει με πολύ αγάπη. Μετά έρχονται τα παιδιά και υπάρχει άλλη χαρά. Υπάρχει βέβαια η αγωνία να τα μεγαλώσεις και να τα θρέψεις. Μπορεί να έχουνε φασαρίες τα παιδιά, να φέρνουν κούραση, αλλά δίνουν και πολύ χαρά στον άνθρωπο.

Βέβαια όλα αυτά ο άνθρωπος τα πετυχαίνει με πολύ κόπο. Και σεις οι ίδιοι, επειδή ήδη περνάτε αυτά τα στάδια του κόπου, καταλαβαίνετε αυτά τα λόγια. Εσείς ξέρετε από πρώτο χέρι, πόσο δύσκολο είναι σήμερα να είσαι γαλήνιος μέσα στο σπίτι. Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να φέρεις μια ισορροπία μέσα στο σπίτι στις σχέσεις με το σύντροφό σου, με τα παιδιά σου και βέβαια να μπορείς να τους προσφέρεις το φαγητό τους. Είναι δύσκολα πράγματα αυτά.

Γαλήνη, η ευτυχία της ψυχής

Κύρηγμα πατρός Ελπιδίου

Κορυφαία δύναμη ενός παιδιού, η πνευματική του μητέρα

Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Κορυφαία δύναμη ενός παιδιού, η πνευματική του μητέρα

 

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, γιατί κάθε άνθρωπος έχει ανάγκη την αγάπη; Έχετε αναρωτηθεί, ποια είναι η βασική αιτία, που ο κάθε άνθρωπος, από το μωρό μέχρι τον παππού, αναζητά την αγάπη; Ακούτε πολλές φορές παππούς να είναι ετοιμοθάνατος και την μαμά του να φωνάζει, γιατί την αγάπη αναζητάει. Ποια είναι λοιπόν η βασική αιτία, που κάθε άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την αγάπη και μάλιστα με πόθο την αναζητάει;

Θα σας πω ποια είναι η βασική αιτία: Όταν μια ψυχή έρχεται στη γη βγαίνοντας από τη μήτρα της γυναίκας, αυτή η ψυχή ήταν πρώτα στην καρδιά του Θεού. Ο Θεός βγάζει από την καρδιά Του μια ψυχή και την εμφυτεύει στη μήτρα της μητέρας. Ό,τι όμως βγαίνει από τον Θεό είναι αγάπη, γιατί ο Θεός είναι Αγάπη και ζητάει αγάπη. Δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την αγάπη! Γι’ αυτό, μόλις γεννηθεί το μωρό, την αγάπη αναζητάει, γιατί ήδη σαν ψυχή την απολάμβανε στην καρδιά του Θεού Πατέρα. Τώρα την αναζητάει ξανά. Ο Θεός επιτρέπει προσωρινά η ψυχή αυτή, να παίρνει αυτήν την αγάπη από τους θετούς της γονείς, τους σαρκικούς της γονείς, μέχρι να επανέλθει πίσω στην καρδιά Του.

Ο Θεός, η άπειρη Ευσπλαχνία!

       Είναι συγκινητική η σημερινή ιστορία του Ευαγγελίου, γιατί περιγράφει τον πόνο μιας μάνας, για το μονάκριβό της παιδί που πέθανε. Ήταν χήρα, ζούσε μόνη της με μόνη παρηγοριά και ελπίδα το μονάκριβό της αγοράκι. Και αυτό το αγοράκι τώρα πέθανε. Μητέρες είστε και καταλαβαίνετε τι πόνο έχει μια μάνα, όταν χάνει τον μοναχογιό της. Υπάρχουν μητέρες που έχουν πολλά παιδιά και αν χάσουν ένα παιδί είναι σαν χαμένες.

         Ό,τι πιο όμορφο, ό,τι πιο γλυκό, ό,τι πιο τρυφερό, ό,τι πιο στοργικό έχει σ’ αυτή την γη ένας άνθρωπος, είναι το παιδί του, το μωρό του. Βλέπεις ότι, ένας πατέρας κάνει του κόσμου τα πράγματα, δουλεύει σε πολλές δουλειές, χύνει πολύ ιδρώτα, μόνο και μόνο για να θρέψει  τα παιδιά του, γιατί έχει πολύ αγωνία γι’ αυτά.  Δεν το κάνει τόσο για τη γυναίκα του, που την αγαπά, όσο για τα παιδιά του. Κάνει πολλές θυσίες. Αυτό σημαίνει αγάπη!