Κυριακή 30 Μαρτίου 2014

Τα τρία βασίλεια πριν τον Αντίχριστο (ηχητικό)



Ομιλία πατρός Ελπιδίου 27-3-2014

Τα τρία βασίλεια πριν τον Aντίχριστο



 Για δεύτερη φορά, αγαπημένα μου πνευματικά παιδιά και φίλοι, επανέρχομαι για να επαναλάβω ακόμα πιο ικετευτικά να φτιάξετε και να μεγαλώσετε την αλυσίδα προσευχής σας για την Ελλάδα μας και τον κόσμο. 
Απευθύνομαι σε σας που μπορείτε να αφουγκραστείτε τα πονηρά σχέδια του σατανά, που μέσα από την ελεγχόμενη απ’ αυτόν πενταρχία του σκότους ετοιμάζουν τον όλεθρο της ανθρωπότητας για την έλευση του αγαπημένου τους σατανικού Μεσσία.
Ζητώ τη συμμετοχή όλων σας σε έντονη καρδιακή προσευχή, σαν τη μόνη αποδεδειγμένη λύση από τον Ουρανό, για την αποδυνάμωση ή και ακόμα την ματαίωση πολλών δυνατοτήτων και ενεργειών των προδρομικών εωσφορικών αποφάσεων για τον γήινο παγκόσμιο όλεθρο.

Τετάρτη 26 Μαρτίου 2014

Ο πιο γλυκός και πιστός σωματοφύλακας του ανθρώπου (ηχητικό)



Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου 2013

Ο πιο γλυκός και πιστός σωματοφύλακας του ανθρώπου

Όλοι θέλουν να έχουν κάποιον που να τους αγαπάει πάρα πολύ. Δεν υπάρχει κανένας που να μην το θέλει. Ακόμα και ο ίδιος ο Θεός δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τα παιδιά Του. Μπορείτε εσείς να ζείτε χωρίς τα παιδιά σας; Μπορείτε να νιώσετε ευτυχία στην ζωή σας, όταν λείπουν τα παιδιά σας από την αγκαλιά σας; Πόση δυστυχία νιώθετε όταν ξέρετε ότι τα παιδιά σας βρίσκονται έξω από το σπίτι, σε άλλα καταγώγια, με άλλους φίλους μακριά από το σπιτικό σας, με αποτέλεσμα να μην τρώτε μαζί, να μην κοιμάστε μαζί και να μην κάθεστε όλοι μαζί να συνομιλήσετε; Τι πληγή υπάρχει μέσα στην καρδιά του γονιού; Πολύ μεγάλη.
Ακριβώς το ίδιο είναι και ο Θεός, γιατί εμείς είμαστε εικόνα δική Του. Θέλει ο Θεός μέσα από αυτά που εμείς ζούμε, να καταλάβουμε τι ζει και Εκείνος. Θέλει να νιώσουμε μέσα από αυτά που υποφέρουμε τι υποφέρει και Εκείνος.
Μερικά παραδείγματα: Πόσο υποφέρουμε όταν κάποιος δεν μας αγαπά; Πολύ. Αυτό συμβαίνει για να καταλάβουμε πόσο υποφέρει Εκείνος, όταν δεν Τον αγαπάμε.
Πόσο υποφέρουμε εμείς όταν το παιδί μας δεν έρχεται να φάει στο ίδιο τραπέζι μαζί με εμάς για να αισθανθούμε όλοι σαν οικογένεια; Πάρα πολύ. Αυτό συμβαίνει για να καταλάβουμε εμείς, πόσο υποφέρει Εκείνος όταν δεν έρχεστε εσείς να φάτε και να πιείτε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, του Γιού Του, στην κοινή τράπεζα για να γίνετε ένα μ’ Εκείνον.
Πόσο υποφέρετε όταν τα παιδιά σας το βράδυ δεν γυρνούν στο σπιτάκι τους νωρίς; Πολύ. Το ίδιο υποφέρει και Εκείνος, όταν δεν αντιλαμβάνεστε ότι η δική Του η καρδιά είναι το καλύτερο αποκούμπι, το καλύτερο μαξιλαράκι για την κάθε μια ψυχή.

Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2014

Λίγο πριν την γενική ανάφλεξη



Ομιλία πατρός Ελπιδίου 20 Φεβρουαρίου 2014

Λίγο πριν την γενική ανάφλεξη



      Όσοι πιστεύουν στον Θεό Πατέρα, τον Μονογενή Του Υιό, τον ευσπλαχνικό Ιησού και στο Πανάγιο Πνεύμα, ικετεύω μην σταματάτε καθόλου τις προσευχές για την σωτηρία του κόσμου. 
     Η χρονική αυτή περίοδος είναι κρίσιμη. Οι δυνάμεις και τα έργα του σκότους βρίσκονται σε καταστροφική εξέλιξη.
   Πέρυσι αποφάσισαν οι σκοτεινές δυνάμεις την επιτάχυνση των διαδικασιών που θα φέρουν γρήγορα στο προσκήνιο της ανθρωπότητας τον ψευδομεσία Αντίχριστο. Πέρυσι, το 2013, υπέγραψαν την έναρξη του τρίτου παγκοσμίου πολέμου μετά τον οποίο τα εξαθλιωμένα έθνη από την πείνα, τις αρρώστιες και τον πόλεμο θα πειστούν να αναζητήσουν από μόνα τους την ηγεσία ενός ηγέτη που θα φέρει και θα παγιώσει σε παγκόσμιο επίπεδο την ειρήνη. 

Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2014

Το μολυβάκι του Θεού





Κήρυγμα του π. Ελπιδίου στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου 
στο Κελλάκι Λεμεσού, όπου συλλειτούργησαν 
με τον σεβαστό Γέροντα Αιμιλιανό την Κυριακή του Ασώτου 2014


Το μολυβάκι του Θεού


(Θείο κήρυγμα του π. Ελπιδίου στην Εκκλησία
του Αγίου Γεωργίου στο Κελλάκι Λεμεσού,
όπου συλλειτούργησαν με τον σεβαστό Γέροντα Αιμιλιανό)

Γέροντας Αιμιλιανός: «Είναι χαρά μου που φιλοξενούμε τον π. Ελπίδιο στην Κύπρο μας. Με καλοσύνη πολύ ήλθε να μας κάνει μία θεία Λειτουργία και ένα κήρυγμα. Θα τον παρακαλέσω πάρα πολύ να αυτοσυστηθεί. Είναι καλύτερα νομίζω έτσι, διότι εγώ δεν θα μπορέσω να τον  συστήσω όπως πρέπει».
π. Ελπίδιος: «Πώς να αυτοσυστηθεί κάποιος σ’ έναν Πατέρα που έχει τόσα πολλά παιδιά; Όλοι εσείς και εγώ ανήκουμε σ’ έναν καταπληκτικό Πατέρα, που η αγάπη Του και η μητρική Του λατρεία είναι τόσο μεγάλη, που ξεπερνάει την λατρεία που έχει κάθε μάνα στο μωρό της. Όλοι ξέρουμε πόσο αγαπάει μια μάνα το μωρό της. Ξέρουμε πόσο το λατρεύει, ώστε γι’ αυτό κάνει τα πάντα. Έτσι δεν είναι γυναίκες; Τι κάνει κάθε μάνα για το μωρό της; Τα πάντα. Και το μωρό νιώθει αυτήν την αγάπη, νιώθει αυτήν την στοργή. Το μωρό όταν κοιτάει την μάνα του στα μάτια, είναι όλη του η ζωή. Έτσι ακριβώς είναι.

Είμαστε τα μωρά του Θεού
κι Εκείνος είναι ο Πατέρας και η Μάνα μας!

Κι εγώ λοιπόν είμαι ένα από τα μωρά του Θεού που ανήκω σ’ Εκείνον, που ξέρω ότι αυτός είναι και η Μάνα μου και ο Πατέρας μου, τα πάντα. Τίποτα άλλο στη ζωή δεν μπορεί να χαροποιήσει έναν άνθρωπο, παρά το γεγονός ότι έχει κάποιον που νιώθει ότι τον αγαπάει πολύ και τον λατρεύει.

Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013

Ο γλυκύς έρωτας της Αγίας Αικατερίνης


Το μικρό κοριτσάκι που γιορτάζει σήμερα το λένε Αικατερίνα. Από τη μια κοιτώ τον Ιησού, που με άπειρη θεϊκή ηδονή περιβάλλει την μικρή Του νυφούλα και από την άλλη βλέπω την μικρή του κόρη γονατιστή να θυμάται αυτό που έγινε τότε.
Αυτή η δεκαοχτάχρονη κοπέλα, ήταν τόσο έξυπνη και τόσο όμορφη που ονομάστηκε πάνσοφη. Μπροστά στην σοφία της δεν μπορούσαν να σταθούν όλοι οι τότε σοφοί της εποχής και μπροστά στην ομορφιά της δεν υπήρχαν ζωγράφοι να μπορέσουν να μεταφέρουν αυτήν την θεϊκή οπτασία που εκφράζετο πάνω στο πρόσωπο της.
Πολλοί την θεωρούσανε επίγεια θεά και άλλοι την έβλεπαν σαν όραμα θεϊκό, για την καλοσύνη της, για την ευγένεια της, για την αρχοντιά της. Το μεγαλείο της ψυχής της έφτανε σε τέτοιο σημείο, που προκαλούσε τον θαυμασμό όλων των ανθρώπων της εποχής της. Αργότερα εκστασιασμένος ακόμα και αυτός ο αυτοκράτορας, ζητά να διώξει την γυναίκα του για να ζητήσει από την Αικατερίνη να την κάνει αυτοκρατόρισσα. Πόσοι και πόσοι δεν γονάτισαν στο μεγαλείο αυτής της κοπέλας!

Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2013

Παιδί Μου, δος Μου την καρδιά σου




Το σημερινό Ευαγγέλιο μιλάει για ένα πλούσιο και ένα φτωχό, για έναν άνθρωπο που είχε στη ζωή του ότι ήθελε, αλλά και για έναν άλλο άνθρωπο που στη ζωή του δεν είχε ούτε καν τα στοιχειώδη.  
Όμως μετά τον θάνατο τους ανοίγονται καινούργιοι δρόμοι μπροστά τους. Ο ένας, ο πλούσιος, πηγαίνει κάπου που υπάρχει μόνο οδύνη και ο άλλος, ο φτωχός Λάζαρος, πηγαίνει στην αγκαλιά του Αβραάμ, εκεί που υπάρχει μονάχα χαρά.
Είναι τέτοιος ο πόνος και τέτοια η οδύνη που υποφέρει ο πλούσιος από τη φωτιά της κόλασης, που παρακαλεί τον  Αβραάμ: «Σε παρακαλώ, σπλαχνίσου με και στείλε τον Λάζαρο να βρέξει το δάκτυλο του μέσα στο νερό για να μου δροσίσει τη γλώσσα, γιατί υποφέρω μέσα σ’ αυτή τη φωτιά». Προσέξατε τι είπε; Να έλθει να βάλει στα χείλη του το βουτηγμένο στο νερό δάκτυλο του και όχι να του φέρει ένα ποτηράκι νερό! Ο Αβραάμ όμως του απάντησε: «Παιδί μου, στη ζωή εσύ είχες ότι ήθελες, τα απόλαυσες όλα τόσο πολύ μα δεν είχες την ευσπλαχνική στοιχειώδη διάθεση να δώσεις σ’ αυτόν τον άνθρωπο ένα μικρό ξεροκόμματο, όχι από αυτά που εσύ έτρωγες, αλλά από αυτά που πετούσες. Η ασπλαχνία σου λοιπόν τώρα σε έχει φέρει σ’ αυτόν τον πόνο». Δείτε τι έκανε η ασπλαχνία! Ο Λάζαρος υπέφερε πολλά στη ζωή του, όμως επειδή ο Θεός δεν είναι άδικος τώρα χαίρεται και απολαμβάνει τις χαρές του ουράνιου Βασιλείου.

Παιδί Μου δος Μου την καρδιά σου





Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

Το δάκρυ του Αρχαγγέλου


        Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ! Ο πιο γλυκός άγγελος του ουρανού! Το γλυκύτερο ουράνιο πλάσμα! Είναι εκείνος που στάθηκε με πολλή δύναμη και παρρησία, όταν ο Εωσφόρος αποφάσισε να διεκδικήσει τον θρόνο του Υιού του Θεού και με την εγωιστική του αυτή πράξη εξέπεσε από τον ουρανό συμπαρασύροντας πλήθος αγγελικών δυνάμεων.
Ήταν ο μόνος που στάθηκε ενώπιον των αγγέλων και είπε: «Στώμεν καλώς! Στώμεν μετά φόβου!» Ξέρετε τι σημαίνουν αυτά τα λόγια; Είπε σε όλους τους αγγέλους: «Στώμεν καλώς!», ας σταματήσουμε μέσα στην απόλυτη εμπιστοσύνη του Θεού Πατέρα μας. «Στώμεν μετά φόβου!», κανείς μας ας μην φύγει από τον θεϊκό έρωτα του ουράνιου μας Πατέρα. Ας φοβηθούμε αυτήν την στιγμή μην παρασυρθούμε από τον Εωσφόρο. 

Το δάκρυ του Αρχαγγέλου




Ομιλία πατρός Ελπιδίου

Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

Τα σχέδια της πενταρχίας του σκότους



Αυτά που συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, δεν είναι μια απλή υφαρπαγή του πλούτου των ανθρώπων και των κρατών από κάποιους δανειστές. Πίσω από αυτά, υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο του Εωσφόρου να κυριαρχήσει πάνω σε όλο τον πλανήτη, πάνω σε όλο το ανθρώπινο γένος και πάνω σε όλα τα κράτη, για να μπορέσει να εκπληρώσει το προαιώνιο σατανικό του σχέδιο να γίνει αυτός ο αρχηγός του ανθρωπίνου γένους. Να είναι αυτός που θα κυριαρχήσει στις καρδιές μας, στη θέση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Γι’ αυτό, μη νομίζετε ότι είναι τόσο απλά τα πράγματα. Οι δανειστές μας δεν είναι απλοί άνθρωποι, κοινοί τοκογλύφοι, που λέμε, αλλά είναι κλέφτες των ψυχών που ενεργούν για λογαριασμό κάποιου. Όλοι όμως αυτοί, που θέλουν να κάνουν αυτό το κακό, μην νομίζετε ότι είναι πάρα πολλοί. Είναι ελάχιστοι. Τόσο ελάχιστοι που θα μπορούσα να σας πω ότι είναι σχεδόν πέντε. Είναι η λεγόμενη πενταρχία των πατριαρχών του σκότους. 

Τα σχέδια της πενταρχίας του σκότους




 Ομιλία πατρός Ελπιδίου

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013

Στη δίνη των ανατροπών (ηχητικό)



Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Κυριακή Γ' Λουκά)

Στη δίνη των ανατροπών


Μια ημέρα πήρε ο Χριστός τους Μαθητές Του και πήγαιναν ως συνήθως για τη διδασκαλία του Ευαγγελίου. Έπρεπε να περάσει από ένα χωριουδάκι, την Ναΐν. Όταν έφθασαν λοιπόν στην είσοδο περίπου του χωριού, συνάντησαν μια θλιβερή εικόνα. Όλος ο κόσμος μαζεμένος συνόδευε ένα νεκρό νεαρό παλικάρι. Ήταν όλο το χωριό εκεί και όλοι δάκρυζαν, όλοι έκλαιγαν, όλοι ήταν πονεμένοι. Συνόδευαν κατ’ ουσία μία χήρα, που τον είχε μονάκριβο αυτόν τον γιό. Δεν είχε τίποτα άλλο στη ζωή. Το παλικάρι αυτό ήταν το παν για εκείνη.
Άραγε για ποιόν έκλαιγαν πιο πολύ, για το παλικάρι που έφυγε ή για τη χαροκαμένη μάνα που ήταν ο μοναδικός της θησαυρός; Όλες είσαστε μάνες και καταλαβαίνετε τι σημαίνει να έχεις έναν γιο μονάκριβο, μοναχογιό και να σου πεθαίνει. Είναι πολύ θλιβερό, πάρα πολύ άσχημο, λες και χάνονται τα πάντα. Όλος ο κόσμος λοιπόν συνόδευε το νεκρό παλικάρι και προσπαθούσε να παρηγορήσει αυτήν την χαροκαμένη γυναίκα.

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Θεϊκές παραμάνες




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Θεϊκές παραμάνες



Όταν  η μάνα διδάσκει το παιδί της, ξέρετε τι κάνει; Το παίρνει στην αγκαλιά της, κάθεται άνετα σε μια πολυθρονίτσα, για να κάτσει αυτό ακόμα πιο άνετα πάνω της και αρχίζει και του μιλά. Αυτό δεν κάνει η μάνα όταν έχει μικρό παιδάκι;
Είδες καμιά μάνα να στέκεται όρθια, να το κρατάει έτσι απέναντι και να μιλάει; Φροντίζει πρώτα να αναπαυθεί το παιδί της στην αγκαλιά της, να σιγουρευτεί ότι το παιδί της είναι αναπαυμένο στην καρδιά της ώστε γαληνεμένο να μπορεί να αφήσει το μυαλό του να σκεφτεί αυτά που η μανούλα του θα του πει.
Μεγάλη υπόθεση να καταλάβουμε αυτό το μικρό μυστικό, ότι για να καταλάβεις τι λέει ο ουράνιος Θεός, πρέπει πρώτα να κάτσεις στα πόδια Του και να ξεκουραστεί εκεί το πνεύμα σου. Πρέπει να μπεις μέσα στην αγκαλιά Του και να σε νιώσει ότι είσαι στην αγκαλιά Του, γιατί κανέναν δεν βάζει εκεί, εκτός από το παιδί Του. Βάζετε εύκολα εσείς οποιοδήποτε παιδί στην αγκαλιά σας, για να το διδάξετε; Μα θα ήταν αφροσύνη αν το κάνατε, αφού το κάθε παιδί έχει την μάνα του και τον πατέρα του. Επομένως, ο καθένας παίρνει στην αγκαλιά του το παιδί του.

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Για να γίνουμε ψαράδες του Θεού (ηχητικό)




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου 2013

Για να γίνουμε ψαράδες του Θεού


Το Ευαγγέλιο σήμερα μας μιλάει για μια πολύ όμορφη ιστορία, για ένα ωραίο γεγονός που συνέβηκε στην ζωή των Αποστόλων και του Χριστού.
Λέει το εξής: Στεκόταν ο Ιησούς κοντά στη λίμνη της Γεννησαρέτ. Του άρεσε πάντα του Χριστού να περπατά κοντά στην λιμνοθάλασσα της Γεννησαρέτ. Εκεί ήταν δυο πλοία. Όλη τη νύχτα ο Πέτρος με τους συντρόφους του είχαν πάει για ψάρεμα, δεν έπιασαν όμως τίποτα και ήταν πολύ στεναχωρημένοι. Μάζευαν τα δίχτυα, τα έπλυναν και τα έφτιαξαν για την επομένη φορά.
Τότε ο Ιησούς μπαίνει μέσα σ’ ένα από τα δυο αυτά πλοία. Το πλοίο αυτό ανήκε στον Σίμωνα, στον μετέπειτα Απόστολο Πέτρο. Του είπε τότε ο Ιησούς του Πέτρου να βάλει λίγο πιο μέσα τη βάρκα του και έτσι από εκεί δίδασκε όλους τους όχλους που ήταν στην παραλία και Τον άκουγαν με προσοχή. Όταν σταμάτησε να διδάσκει, λέει στον Σίμωνα-Πέτρο: «Τώρα φέρε την βάρκα σου λίγο πιο μέσα, ρίξε τα δίχτυα και θα πιάσεις ψάρια». Εκείνος με κάποια θλίψη και λύπη Του λέει: «Όλη τη νύχτα ψαρεύαμε και δεν πιάσαμε τίποτα. Όμως εγώ για χατίρι Σου, επειδή Σε εμπιστεύομαι, θα ρίξω τα δίχτυα».

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013

Τα γενέθλια των παιδιών μας (ηχητικό)




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου στο γενέθλιο της Θεοτόκου 2013

Τα γενέθλια των παιδιών μας


Σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει μια πολύ μεγάλη και ωραία γιορτή, το γενέθλιο της Παναγίας μας. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα μέσα σ’ ένα σπίτι, μέσα σε μία οικογένεια, από την ημέρα εκείνη που η γυναίκα θα ετοιμαστεί να γεννήσει το παιδί της. Η χαρά της είναι μεγάλη! Η ευτυχία των γονιών είναι μεγάλη! Ο πατέρας, η μάνα, όλοι βρίσκονται πραγματικά σε μια ευχάριστη διέγερση. Η καρδιά τους δονείται από χαρά. Είναι η ώρα εκείνη που θα γεμίσει το σπίτι τους από τα κλάματα ενός παιδιού και από την παρουσία ενός μικρού αγγέλου.

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Οι δύο Εκκλησίες




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Οι δύο Εκκλησίες



Τέσσερα κόλλυβα εδώ σήμερα μας μνημονεύουν αυτό που έχουμε ξεχάσει όλοι.  Όλοι ήρθατε να ευχηθείτε, ο Θεός να αναπαύσει αυτούς που σήμερα θα μνημονεύσουμε στα κόλλυβα. Γι’ αυτό δεν ήλθατε;  
 Όταν λέμε να τους αναπαύσει ο Θεός, τι εννοούμε; Που να τους πάρει δηλαδή; Σε ποιο μέρος; Το έχετε σκεφτεί ή απλά επειδή μάθαμε έτσι, πάμε να προσευχηθούμε να τους αναπαύσει ο Θεός και τίποτα άλλο δεν θυμόμαστε.
Προσευχόμαστε στο Θεό, αυτές τις ψυχές για τις οποίες φέρατε τα κόλλυβα και σήμερα θα τους μνημονεύσουμε όλοι, να τους αναπαύσει στο ουράνιο Του Βασίλειο, εκεί που όλοι μια μέρα θα πάμε.

Πέμπτη 15 Αυγούστου 2013

Η Θεοτόκος στο Βασίλειο του ουρανού (ηχητικό)



Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Κοίμηση της Θεοτόκου 2013)

Η Θεοτόκος στο Βασίλειο του ουρανού


  Ποτέ μα ποτέ δεν έγινε τόση χαρά στον ουρανό, όσο τέτοια μέρα. Ποτέ όμως δεν έγινε και τέτοια θλίψη στη γη, όσο τέτοια μέρα. Στη γη γεμάτα θλίψη είναι τα μάτια των Αποστόλων. Γεμάτες πίκρα είναι οι καρδιές όλων εκείνων που αγάπησαν τον Ιησού και Τον ακολούθησαν. Γεμάτοι αγωνία είναι όλοι εκείνοι, που είχαν αυτήν την υπερευλογημένη γυναίκα, την Μαριάμ, σαν Μάνα δικιά τους, σαν δασκάλα δικιά τους, σαν οδηγό δικό τους προς τον ουρανό.
Στον ουρανό όμως αντίθετα, τέτοιο πανηγύρι δεν ξανάγινε ποτέ! Ποτέ μα ποτέ δεν γνώρισε ο ουρανός τέτοια λαμπρότητα και τέτοια προετοιμασία. Οι Προφήτες, όλοι οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης, όλοι οι Άγγελοι των ουρανών, όλες οι ταξιαρχίες των Αγγελικών δυνάμεων και σ’ όλες τις ψυχές, μπορούσες να δεις τις καρδιές τους να πάλλονται από αγωνία και από χαρά γι’ αυτό που θα γινόταν σήμερα.

Το χαρμόσυνο μήνυμα του αγγέλου στην Θεοτόκο,
για την είσοδο της στο Βασίλειο του ουρανού

Αλήθεια τι περίμεναν όλοι αυτοί στον ουρανό και τι έκαναν αυτοί στη γη; Στη γη άγγελος Κυρίου επισκέφτηκε την Μαριάμ, την Μητέρα του Κυρίου μας, του Ιησού, και της είπε ότι ο Υιός σου ανυπομονεί να σε πάρει στην αγκαλιά Του στον ουρανό και να σε οδηγήσει στα ουράνια σκηνώματα, στο ουράνιο Βασίλειο του Πατέρα! Η καρδιά της, όταν το άκουσε αυτό από τον άγγελο, χτυπούσε τόσο γοργά, τόσο γλυκά, τόσο τρυφερά, πήγαινε να σπάσει! Γιατί δεν ήταν μια απλή καρδιά, που είχε μια απλή αγωνία να βρεθεί κοντά στο Γιό της, αλλά ήταν μια καρδιά που συνέχεια χτυπούσε από θεϊκό έρωτα για τον ουράνιο της Πατέρα.

Αναζήτηση