Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

Τα σχέδια της πενταρχίας του σκότους



Αυτά που συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, δεν είναι μια απλή υφαρπαγή του πλούτου των ανθρώπων και των κρατών από κάποιους δανειστές. Πίσω από αυτά, υπάρχει ένα ευρύτερο σχέδιο του Εωσφόρου να κυριαρχήσει πάνω σε όλο τον πλανήτη, πάνω σε όλο το ανθρώπινο γένος και πάνω σε όλα τα κράτη, για να μπορέσει να εκπληρώσει το προαιώνιο σατανικό του σχέδιο να γίνει αυτός ο αρχηγός του ανθρωπίνου γένους. Να είναι αυτός που θα κυριαρχήσει στις καρδιές μας, στη θέση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Γι’ αυτό, μη νομίζετε ότι είναι τόσο απλά τα πράγματα. Οι δανειστές μας δεν είναι απλοί άνθρωποι, κοινοί τοκογλύφοι, που λέμε, αλλά είναι κλέφτες των ψυχών που ενεργούν για λογαριασμό κάποιου. Όλοι όμως αυτοί, που θέλουν να κάνουν αυτό το κακό, μην νομίζετε ότι είναι πάρα πολλοί. Είναι ελάχιστοι. Τόσο ελάχιστοι που θα μπορούσα να σας πω ότι είναι σχεδόν πέντε. Είναι η λεγόμενη πενταρχία των πατριαρχών του σκότους. 

Τα σχέδια της πενταρχίας του σκότους




 Ομιλία πατρός Ελπιδίου

Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2013

Στη δίνη των ανατροπών (ηχητικό)



Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Κυριακή Γ' Λουκά)

Στη δίνη των ανατροπών


Μια ημέρα πήρε ο Χριστός τους Μαθητές Του και πήγαιναν ως συνήθως για τη διδασκαλία του Ευαγγελίου. Έπρεπε να περάσει από ένα χωριουδάκι, την Ναΐν. Όταν έφθασαν λοιπόν στην είσοδο περίπου του χωριού, συνάντησαν μια θλιβερή εικόνα. Όλος ο κόσμος μαζεμένος συνόδευε ένα νεκρό νεαρό παλικάρι. Ήταν όλο το χωριό εκεί και όλοι δάκρυζαν, όλοι έκλαιγαν, όλοι ήταν πονεμένοι. Συνόδευαν κατ’ ουσία μία χήρα, που τον είχε μονάκριβο αυτόν τον γιό. Δεν είχε τίποτα άλλο στη ζωή. Το παλικάρι αυτό ήταν το παν για εκείνη.
Άραγε για ποιόν έκλαιγαν πιο πολύ, για το παλικάρι που έφυγε ή για τη χαροκαμένη μάνα που ήταν ο μοναδικός της θησαυρός; Όλες είσαστε μάνες και καταλαβαίνετε τι σημαίνει να έχεις έναν γιο μονάκριβο, μοναχογιό και να σου πεθαίνει. Είναι πολύ θλιβερό, πάρα πολύ άσχημο, λες και χάνονται τα πάντα. Όλος ο κόσμος λοιπόν συνόδευε το νεκρό παλικάρι και προσπαθούσε να παρηγορήσει αυτήν την χαροκαμένη γυναίκα.

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2013

Θεϊκές παραμάνες




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Θεϊκές παραμάνες



Όταν  η μάνα διδάσκει το παιδί της, ξέρετε τι κάνει; Το παίρνει στην αγκαλιά της, κάθεται άνετα σε μια πολυθρονίτσα, για να κάτσει αυτό ακόμα πιο άνετα πάνω της και αρχίζει και του μιλά. Αυτό δεν κάνει η μάνα όταν έχει μικρό παιδάκι;
Είδες καμιά μάνα να στέκεται όρθια, να το κρατάει έτσι απέναντι και να μιλάει; Φροντίζει πρώτα να αναπαυθεί το παιδί της στην αγκαλιά της, να σιγουρευτεί ότι το παιδί της είναι αναπαυμένο στην καρδιά της ώστε γαληνεμένο να μπορεί να αφήσει το μυαλό του να σκεφτεί αυτά που η μανούλα του θα του πει.
Μεγάλη υπόθεση να καταλάβουμε αυτό το μικρό μυστικό, ότι για να καταλάβεις τι λέει ο ουράνιος Θεός, πρέπει πρώτα να κάτσεις στα πόδια Του και να ξεκουραστεί εκεί το πνεύμα σου. Πρέπει να μπεις μέσα στην αγκαλιά Του και να σε νιώσει ότι είσαι στην αγκαλιά Του, γιατί κανέναν δεν βάζει εκεί, εκτός από το παιδί Του. Βάζετε εύκολα εσείς οποιοδήποτε παιδί στην αγκαλιά σας, για να το διδάξετε; Μα θα ήταν αφροσύνη αν το κάνατε, αφού το κάθε παιδί έχει την μάνα του και τον πατέρα του. Επομένως, ο καθένας παίρνει στην αγκαλιά του το παιδί του.

Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013

Για να γίνουμε ψαράδες του Θεού (ηχητικό)




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου 2013

Για να γίνουμε ψαράδες του Θεού


Το Ευαγγέλιο σήμερα μας μιλάει για μια πολύ όμορφη ιστορία, για ένα ωραίο γεγονός που συνέβηκε στην ζωή των Αποστόλων και του Χριστού.
Λέει το εξής: Στεκόταν ο Ιησούς κοντά στη λίμνη της Γεννησαρέτ. Του άρεσε πάντα του Χριστού να περπατά κοντά στην λιμνοθάλασσα της Γεννησαρέτ. Εκεί ήταν δυο πλοία. Όλη τη νύχτα ο Πέτρος με τους συντρόφους του είχαν πάει για ψάρεμα, δεν έπιασαν όμως τίποτα και ήταν πολύ στεναχωρημένοι. Μάζευαν τα δίχτυα, τα έπλυναν και τα έφτιαξαν για την επομένη φορά.
Τότε ο Ιησούς μπαίνει μέσα σ’ ένα από τα δυο αυτά πλοία. Το πλοίο αυτό ανήκε στον Σίμωνα, στον μετέπειτα Απόστολο Πέτρο. Του είπε τότε ο Ιησούς του Πέτρου να βάλει λίγο πιο μέσα τη βάρκα του και έτσι από εκεί δίδασκε όλους τους όχλους που ήταν στην παραλία και Τον άκουγαν με προσοχή. Όταν σταμάτησε να διδάσκει, λέει στον Σίμωνα-Πέτρο: «Τώρα φέρε την βάρκα σου λίγο πιο μέσα, ρίξε τα δίχτυα και θα πιάσεις ψάρια». Εκείνος με κάποια θλίψη και λύπη Του λέει: «Όλη τη νύχτα ψαρεύαμε και δεν πιάσαμε τίποτα. Όμως εγώ για χατίρι Σου, επειδή Σε εμπιστεύομαι, θα ρίξω τα δίχτυα».

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013

Τα γενέθλια των παιδιών μας (ηχητικό)




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου στο γενέθλιο της Θεοτόκου 2013

Τα γενέθλια των παιδιών μας


Σήμερα η Εκκλησία μας γιορτάζει μια πολύ μεγάλη και ωραία γιορτή, το γενέθλιο της Παναγίας μας. Δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα μέσα σ’ ένα σπίτι, μέσα σε μία οικογένεια, από την ημέρα εκείνη που η γυναίκα θα ετοιμαστεί να γεννήσει το παιδί της. Η χαρά της είναι μεγάλη! Η ευτυχία των γονιών είναι μεγάλη! Ο πατέρας, η μάνα, όλοι βρίσκονται πραγματικά σε μια ευχάριστη διέγερση. Η καρδιά τους δονείται από χαρά. Είναι η ώρα εκείνη που θα γεμίσει το σπίτι τους από τα κλάματα ενός παιδιού και από την παρουσία ενός μικρού αγγέλου.

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2013

Οι δύο Εκκλησίες




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου

Οι δύο Εκκλησίες



Τέσσερα κόλλυβα εδώ σήμερα μας μνημονεύουν αυτό που έχουμε ξεχάσει όλοι.  Όλοι ήρθατε να ευχηθείτε, ο Θεός να αναπαύσει αυτούς που σήμερα θα μνημονεύσουμε στα κόλλυβα. Γι’ αυτό δεν ήλθατε;  
 Όταν λέμε να τους αναπαύσει ο Θεός, τι εννοούμε; Που να τους πάρει δηλαδή; Σε ποιο μέρος; Το έχετε σκεφτεί ή απλά επειδή μάθαμε έτσι, πάμε να προσευχηθούμε να τους αναπαύσει ο Θεός και τίποτα άλλο δεν θυμόμαστε.
Προσευχόμαστε στο Θεό, αυτές τις ψυχές για τις οποίες φέρατε τα κόλλυβα και σήμερα θα τους μνημονεύσουμε όλοι, να τους αναπαύσει στο ουράνιο Του Βασίλειο, εκεί που όλοι μια μέρα θα πάμε.

Πέμπτη 15 Αυγούστου 2013

Η Θεοτόκος στο Βασίλειο του ουρανού (ηχητικό)



Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Κοίμηση της Θεοτόκου 2013)

Η Θεοτόκος στο Βασίλειο του ουρανού


  Ποτέ μα ποτέ δεν έγινε τόση χαρά στον ουρανό, όσο τέτοια μέρα. Ποτέ όμως δεν έγινε και τέτοια θλίψη στη γη, όσο τέτοια μέρα. Στη γη γεμάτα θλίψη είναι τα μάτια των Αποστόλων. Γεμάτες πίκρα είναι οι καρδιές όλων εκείνων που αγάπησαν τον Ιησού και Τον ακολούθησαν. Γεμάτοι αγωνία είναι όλοι εκείνοι, που είχαν αυτήν την υπερευλογημένη γυναίκα, την Μαριάμ, σαν Μάνα δικιά τους, σαν δασκάλα δικιά τους, σαν οδηγό δικό τους προς τον ουρανό.
Στον ουρανό όμως αντίθετα, τέτοιο πανηγύρι δεν ξανάγινε ποτέ! Ποτέ μα ποτέ δεν γνώρισε ο ουρανός τέτοια λαμπρότητα και τέτοια προετοιμασία. Οι Προφήτες, όλοι οι δίκαιοι της Παλαιάς Διαθήκης, όλοι οι Άγγελοι των ουρανών, όλες οι ταξιαρχίες των Αγγελικών δυνάμεων και σ’ όλες τις ψυχές, μπορούσες να δεις τις καρδιές τους να πάλλονται από αγωνία και από χαρά γι’ αυτό που θα γινόταν σήμερα.

Το χαρμόσυνο μήνυμα του αγγέλου στην Θεοτόκο,
για την είσοδο της στο Βασίλειο του ουρανού

Αλήθεια τι περίμεναν όλοι αυτοί στον ουρανό και τι έκαναν αυτοί στη γη; Στη γη άγγελος Κυρίου επισκέφτηκε την Μαριάμ, την Μητέρα του Κυρίου μας, του Ιησού, και της είπε ότι ο Υιός σου ανυπομονεί να σε πάρει στην αγκαλιά Του στον ουρανό και να σε οδηγήσει στα ουράνια σκηνώματα, στο ουράνιο Βασίλειο του Πατέρα! Η καρδιά της, όταν το άκουσε αυτό από τον άγγελο, χτυπούσε τόσο γοργά, τόσο γλυκά, τόσο τρυφερά, πήγαινε να σπάσει! Γιατί δεν ήταν μια απλή καρδιά, που είχε μια απλή αγωνία να βρεθεί κοντά στο Γιό της, αλλά ήταν μια καρδιά που συνέχεια χτυπούσε από θεϊκό έρωτα για τον ουράνιο της Πατέρα.

Σάββατο 20 Ιουλίου 2013

Ηλίας, ο προφήτης της φωτιάς (ηχητικό)




Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου μνήμη Προφήτη Ηλία 2013

Ηλίας, ο προφήτης της φωτιάς



     Σήμερα γιορτάζει ο Προφήτης της φωτιάς! Σήμερα γιορτάζει ο Προφήτης του θεϊκού έρωτα! Σήμερα γιορτάζει αυτός που, και τότε προφήτεψε τον ερχομό του Μεσσία, αλλά ξανά για δεύτερη φορά θα ξαναπροφητέψει πάλι τον ερχομό της Δευτέρας παρουσίας.
Δύο σημαντικοί άντρες μέσα στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη είχαν τέτοιο ασυνήθιστο τέλος στη ζωή τους, που προκαλεί τον θαυμασμό των ανθρώπων. Ο ένας στην Παλαιά Διαθήκη, ο προφήτης Ηλίας, ο άλλος στην Καινή Διαθήκη, ο Ιωάννης ο Θεολόγος. Για τον ένα, τον προφήτη Ηλία, ξέρουμε ότι πύρινο άρμα ήρθε να τον αναλάβει στους ουρανούς. Για τον δεύτερο, τον Ιωάννη τον Θεολόγο, ποτέ δεν λέμε ότι πέθανε και ετάφη και βρήκαμε τα οστά του, αλλά μιλάμε για την μετάσταση του Ιωάννη του Θεολόγου.
Δύο άντρες τόσο ξεχωριστοί από τους υπόλοιπους, για ένα κοινό γνώρισμα που είχανε μέσα στην καρδιά τους. Αυτό το κοινό γνώρισμα ήταν που συγκινούσε, που συγκινεί και που θα συγκινεί πάντοτε την καρδιά του Θεού Πατέρα. Τίποτα δεν υπάρχει πιο μεγάλο ενώπιον του Θεού, από μια καρδιά που να καίγεται από έρωτα για το Θεό της! Τίποτα δεν υπάρχει πιο δυνατό, πιο ισχυρό, πιο ατόφιο, πιο καθαρό, πιο χρυσό, πιο λαμπερό, από μια καρδιά που είναι δοσμένη απόλυτα στο Θεό της καρδιάς της!

Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

Προσκεκλημένοι της αγάπης Του (ηχητικό)



 Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου 2013

Προσκεκλημένοι της αγάπης Του


     Είναι όμορφο να ξέρεις, ότι ο Θεός σε αγαπά. Αυτό φέρνει γαλήνη στην καρδιά. Φέρνει ειρήνη στη ψυχή. Φέρνει σιγουριά στην πορεία σου. Φέρνει χαρά στην ύπαρξη σου.
Όταν όμως ξέρεις, ότι ο Θεός  είναι λυπημένος μαζί σου ή ότι δεν σε θέλει, τότε τι νιώθεις; Ότι νιώθει ένα παιδάκι όταν η μαμά του δεν το θέλει. Δεν υπάρχουν παιδιά, που ένιωσαν από μικρά την απόρριψη των γονιών τους; Υπάρχουν όντως τέτοια παιδιά, που έζησαν την απόρριψη των γονιών τους και τους είπαν ευθέως ο πατέρας και η μάνα «δεν σε θέλω».
Θυμάμαι πριν από λίγο καιρό, συνέβηκε το εξής γεγονός και ήμουν παρόν. Ήταν ένα χωρισμένο αντρόγυνο και είχαν έναν γιό. Δεν ξέρω τι προβλήματα είχαν μεταξύ τους και χώρισαν. Ξέρω όμως τι συνέβηκε εκείνη την ημέρα, που πήρε τηλέφωνο η μάνα και λέει στον πρώην άντρα της που άκουγε στην άλλη άκρη του τηλεφώνου: ‘’Μα σε παρακαλώ πολύ, στείλε λίγα χρήματα, γιατί το παιδί είναι άρρωστο μέσα στο νοσοκομείο και εγώ δεν έχω τίποτα’’. 

Σάββατο 29 Ιουνίου 2013

Πέτρος και Παύλος,οι ηλιαχτίδες του Θεού



Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Μνήμη Αποστόλου Πέτρου και Παύλου 2013)

Πέτρος και Παύλος, οι ηλιαχτίδες του Θεού


Θα τολμήσω σήμερα να μπω στην καρδιά του Θεού και να βγάλω δυο γλυκές προσωπικότητες, δυο γλυκά παλικάρια, δυο γλυκά πολυαγαπημένα αγόρια του Θεού, που Tον δόξασαν, που Tον αγάπησαν, που Tον λάτρεψαν, αλλά που και ο Θεός δεν έπαψε ποτέ να δείχνει την εύνοια Tου σ’ αυτά τα δύο εξαίρετα παλικάρια. Είναι αυτά τα παλικάρια, που σ’ αυτήν τη γη σαν κρίνα ευωδίαζαν και σαν αετοί πέταξαν ψηλά στον ουρανό. Σαν φωτοβολίδες έσπειραν τον λόγο του Θεού στις ψυχές των ανθρώπων.
Όμως εκείνο που χαρακτήριζε την καρδιά τους ήταν ο μεγάλος θεϊκός έρωτας που είχαν μέσα τους γι’ Αυτόν. Είναι αυτό που έκανε τον Θεό Πατέρα, όχι απλά να τους βάλει στην αγκαλιά Του, αλλά να τους κλείσει πολύ βαθιά μέσα στην καρδιά Του. Εκεί που θέλει να βάλει τον καθένα από όλους εμάς, γιατί όλοι μας είμαστε δικά Του παιδιά, δικά Του σπλάχνα!

Οι πρωτοκορυφαίοι απόστολοι Πέτρος και Παύλος,
μας δείχνουν τον δρόμο για να επιστρέψουμε
στην καρδιά του Θεού Πατέρα

Όμως αυτά τα παιδιά μας δείχνουν και το δρόμο πως να πάμε, όχι απλώς στην αγκαλιά του Θεού, γιατί στην αγκαλιά Του βρίσκονται όλα Του τα παιδιά, όλα τα σπλάχνα του Θεού, εκτός από μερικά που θέλουν να μένουν έξω από την αγκαλιά Του. Ο Θεός σέβεται το αυτεξούσιο και τους αφήνει εκεί μέχρι να ανακαλύψουν τη ζεστή Του αγκαλιά. Μας δείχνουν λοιπόν τον τρόπο πώς να μπούμε στα βάθη της καρδιάς Του, εκεί που βάζει εκείνους που Τον λάτρεψαν, που Τον αγάπησαν, που θεϊκά Τον ερωτεύθηκαν.

Σάββατο 22 Ιουνίου 2013

Η νοσταλγία του ουράνιου Βασιλείου (ηχητικό)



Κήρυγμα πατρός Ελπιδίου (Ψυχοσάββατο 2013)

Η νοσταλγία του ουράνιου Βασιλείου


 Όποτε κάνουμε κόλλυβα, θυμόμαστε τους νεκρούς μας και γίνεται πιο έντονη η μνήμη του ουράνιο Βασιλείου μέσα μας. Όσοι ξέρουν, όσοι καταλαβαίνουν, όσοι ζουν με γνώση αυτή τη ζωή, δεν μπορούν παρά να μνημονεύσουν το ουράνιο Βασίλειο. Το Βασίλειο εκείνο για το οποίο όλες αυτές οι ψυχές που ήρθατε εδώ να ικετεύσετε με τις προσευχές σας στο Θεό να τις σπλαχνιστεί, με ικεσία αναζητούν μια μέρα να είναι μόνιμοι κάτοικοι αυτού του ουράνιου Βασιλείου. Τώρα που βρίσκονται στην άλλη τη ζωή καταλαβαίνουν  την  αλήθεια, γιατί σε αυτή την ζωή όταν ζούσαν, ήταν τόσο η δύναμη του σώματος και της ύλης, που έπνιγε την δύναμη της γνώσης της ψυχής.
Θέλω να σας ρωτήσω κάτι: Όλοι μας ξέρουμε ότι είμαστε άνθρωποι δισύνθετοι. Αποτελούμαστε από το σώμα και από την ψυχή.
Όμως τι είναι εκείνο που κάνει τον άνθρωπο να αγαπά, να χαίρεται, να ευφραίνεται,  να έχει γαλήνη, να έχει ειρήνη, το σώμα ή η ψυχή; Η ψυχή. 

Αναζήτηση